NicCos Nicolaus de Cosla, Tractatus de cantu, ed. R. Mužíková, Miscellanea Musicologica 13, 1960, pag. 5–26. ante 1416 ,fa‘ mutatur in ,ut‘ a-endo de primo cantu bedurali in primum cantum naturalem et e converso ,ut‘ mutatur in ,fa‘ descendendo NicCos 14 tres sunt cantus in manu, scilicet b-is, naturalis et bemollis NicCos 12 tres sunt cantus in manu, scilicet beduralis, naturalis et b-is NicCos 12 secundus c-us naturalis incipitur in cesolfaut (= c-sol-fa-ut) in linia... Secundus c-us bemollis incipitur in efaut (= e-fa-ut) in spacio NicCos 14 eodem anno fuit c-um provinciale celebratum in Opol NicCos 10

-ssulles (1411) ArchPr 2078 f.35r; -sales (err. ed.) NicCos 10

,sol‘ mutatur in ,re‘ ascendendo de primo cantu bedurali in primum cantum naturalem et e converso ,re‘ mutatur in ,sol‘ d-endo de primo cantu naturali in primum beduralem NicCos 16 primus cantus beduralis incipitur in gamaut in linia et f-itur in elami in spacio NicCos 12 explicit glosa-us de diversis vocabulis per manus fratris Nicolay NicCos 10. primus cantus beduralis incipitur...in l-ia NicCos 12 in dsolre (D-sol-re) manet primus tonus atque secundus..., est faut (fa-ut) m-a quinto sextoque repleta NicCos 12. desolre...habet duas voces, scilicet sol et re, et duas m-es, scilicet sol-re re-sol NicCos 16 (ad 1a): mus. (cf. NG s. v. 1021,17; P VI 578,2): sonos transponere – transponovat tóny: fa m-atur in ut ascendendo de primo cantu bedurali NicCos 14 tres sunt cantus in manu, scilicet beduralis, n-is et bemollis NicCos 12